Kış Masalları

Çocuktuk,evler sobalı o zamanlar. Şimdiki gibi çekirdek aile değiliz. Bir kaç nesil birarada yaşıyoruz. Evin büyükleri güne sabah namazı ile bismillah der, soba ateşlenir,üstüne su konulur ve akşamdan hazırlanan hamur şekillendirilmeye başlanırdı. 

Öyle fırına markete gitmek yok,çörekler hazırlanıp  sobanın altındaki fırın bölmesine yerleştirilir,üstünde kaynayan su ile de çay demlemirdi. Şimdi çoğu insanın bilemeyeceği pişmekte olan hamurun kokusu ile karışan çayın çiğ kokusu yattığımız odaya kadar gelir ve uyandırırdı hepimizi. 

Uyandırırdı diyorum,zil çalan midenin beyine gönderdiği sinyalin etkisiydi bu. O zamanlar "öğün"zamanı geldiğinde aç olurdu insanlar. Şimdiki gibi sürekli tıkınma yoktu,yemeğin vakti vardı. Sabah yedide yapılan kahvaltı ile  idare edip akşama kadar yemediğimiz olurdu. 

Kahvaltı maliyeti ev içerisinde hallolur dışarıya para harcanmazdı. Un ,şeker,yağ gibi lüzumlu malzemeler yazdan depolanır,kara kışta lazım olur diye el sürülmezdi. Peynir zeytin gibi katıklar güz zamanı kilere koyulur,vakti gelince sofraya inerdi. Ama öncelik undaydı,ekmek ana besin maddesiydi o zamanlar ve diğerleri için "katık" derdi babannem.

Yaz kış yanan o sobalar ,evin hem ısınma hem de yemek pişirme,banyo için su ısıtma gereciydi. Odun ,kömür,yerine göre tezekle çalışan bu gereçler birden fazla fonksiyonu tek maliyetle çözerdi. Soba için gerekli yakıt yaz ve güz aylarında temin edilir,kışın rahat geçmesi için dua edilirdi.

Kış yemekleri belliydi,kuru fasulye, nohut,bulgur pilavı ve bulamaç gibi çorbalar yufka ekmek eşliğinde keyifle tüketilirdi. Öyle ben bu yemeği beğenmedim gibi lüks cümleler  henüz hayatımıza girmemişti. Ayrıca önceden kavrulmuş et,basılmış kuyruk yağı /tereyağ karışımı gibi dayanlıklı yiyecekler de kilerin baş köşesinde beklerdi. Haliyle bu yiyeceklerin de bedeli yazdan ödendiği için, kışın ekstra bir masrafı yoktu. 

Sadece su için mahalle çeşmesine gidilir ,geriye kalan bütün ihtiyaçlar evde mevcut olurdu. Eğer kış beklenenden uzun geçmezse hane halkı yokluk çekmeden bahara erişirdi. Eğer uzarsa bir miktar odun kömür temin edilir,at arabası ile gelen dökme kömür aile bireyleri tarafından neşeyle kömürlüğe çekilirdi.

Daha uzun anlatmaya gerek yok,yukarıdaki satırların içinden şimdi neden geçim sıkıntısı çektiğimizi anlatan cümleleri seçemediyseniz,bu masal sizin içindi ,güle güle okuyunuz.

Saygılarımla.