Kent Konseyi Bahsine Dair

Bekir Bey iyi hatırlayacaktır, TSO’da çalıştığım yıllarda dönemin başkanı Metin Özışık ile birlikte geliştirdiğimiz Yozgat Ortak Akıl Platformu fikrini.

Özışık’la beraber kurgusunu yaptığımız, farklı görüş ve katmanlardan belirlediğimiz isimleri davet ettiğimiz Yozgat Ortak Akıl Platformu’nun 5 toplantı sonrası katılımcılar marifetiyle kendi kendini nasıl yok ettiğine şahitlik etmiş olması; Bekir Bey’in “Yozgat Neyi Bekliyor” sorusunun cevabıdır.

Sonradan milletvekili olanlar, o dönem siyasi parti il başkanlığı görevini yürütenler, basın mensupları, üniversite camiası, TSO ve şehirde az çok vizyonu, sözü olan “o dönem kıymetli” bulduğumuz, birlikte Yozgat’ın sorunlarını ve çözüm önerilerini konuşup, bunları bir stratejik plana aktarabileceğimiz kişilerle yola çıkmıştık.

Hafızamızı tazelediğimizde, Yozgat’ın hiçbir sorununu bir disiplin dahilinde konuşamadığımız, vizyon beklerken günlük hayattaki sıradan Yozgat muhabbetinin ötesine geçemediğimiz ve bizzat kendi üyelerinin iki tepenin ortasında kalmış, kara Anadolu’nun dedikodu, fitne ve küçük hesapları ile sabote ettikleri bir oluşum çıkıyor karşımıza.

Kurgusu ve hedefleri, çalışma planı iyi olmasına rağmen nitelik eksikliği ve kara Türk olmanın getirdiği noksanlar nedeniyle, bugün 15. yılına ulaşması gereken ve bu zaman zarfında siyaset ve bürokrasinin ötesinde, günlük ve küçük kaygılardan uzak, şehirde eksikliği hissedilen liderliği yapabilecek, ortaya koyduğu vizyon ile bürokrasi ve siyasetin üzerinde etkin olacak aynı zamanda bu kurumların işini kolaylaştıracak liderlikten bugün yoksunuz.

Yozgat, hep yoklukların, yoksunlukların şehri olmuştur.

Yapılan her şey “-mış gibi” yapılmıştır, yapılmaktadır.

Sıfatlar, makamlar, unvanlar ve sözler sahiplerinde eğreti durmuştur, durmaktadır.

Söylenen söz, oturulan makam, giyilen unvan daima küçük hesapların birer aracı olarak kullanılmıştır.

Yozgatlı ve Yozgat’ı yönetenler aynadaki siluetlerinden bir an olsun gözlerini ayırıp, gerçek Yozgat’ı, büyük resmi görememişlerdir.

Bugün, yaşadığımız daha doğru ifade ile yaşamak zorunda bırakıldığımız bu şehir devlette, siyasette, iş dünyasında uzunca yıllar üst düzeylerde temsil edilmiş olmasına rağmen Anadolu’nun en geri kalmış ili ve “valisi olan kasaba” tanımlamasının muhatabı, bu muhataplığın tam karşılığı ise nedeni; ortak kader anlayışından yoksun, birlikte bir gelecek vizyonundan uzak bencil dünyasında sıkışıp kalmış yetkinin, makamın, sözün, imkanın sahibi olanlar marifetiyledir.

Buradan hareketle, Yozgat’ta Kent Konseyi de benzeri yapılanmalar da kurulmuştur. Akibet aynıdır.

Geçmişte bu tür oluşumları tecrübe ettiğimiz nitelik ile bugün yeniden deneyeceğimiz nitelik arasında olumlu yönde bir değişimden bahsedemiyoruz.

O halde defalarca ısırıldığımız delikten yeniden ısırılmaya gerek yoktur.